Jacob de Vries: "Zonder haar had ze me niet geswiped"

0:02Heel hartelijk welkom bij een nieuwe aflevering van Haarscherp. Voel je hem? Een slechte woordgrap ben ik daar weer van.

0:10Als ik jou zo had gezien, dan had ik je niet geswiped, dat had ik je verteld. Ik had je echt niet geswiped hoor, als je geen haar had, want ik val helemaal niet op mannen met flinke inhammen.

0:18Vandaag een bijzondere gast: mediamaker Jacob de Vries. Leuk dat je er bent. Zeker leuk om hier te zijn. En natuurlijk onze vaste haarspecialist, Berkant Dural. Leuk dat jij er bent. Ja, gezellig weer.

0:31Jacob, jij zit hier, maar dit is niet je normale koppie, of wel? Nee, dit is niet helemaal hoe ik er normaal uitzie. Al moet ik zeggen, het ziet er toch wel oké uit, Berkant? Ja, zeker weten. Ik heb twee weken geleden mijn laatste haartransplantatie gehad. Dat was ook mijn tweede keer. Je zegt ook gelijk laatste. Nou, ik denk wel dat dit het is eigenlijk. Ik sluit niet uit dat het ooit nog een keer gaat gebeuren, maar ik denk wel dat dit het is.

0:59De eerste keer was al heel goed gelukt. Het was al heel mooi voor zo'n groot gebied, mooie dichtheid. En Jacob zei: het kan nog voller. Hij was ook benieuwd of je met de nieuwe techniek met stamcellen nog een beter volume krijgt. Dus twee weken geleden. En je ziet het, hij is helemaal korstvrij. Je ziet er eigenlijk niks van. Het ziet eruit alsof het dun is, en de haren zijn uitgevallen. Ongeveer 70 tot 80 procent van de haren valt uit rond de tweede week. Nu zit hij in de tweede week, dus nu begint het uitvallen langzaam. En zijn bestaande haren van de vorige haartransplantatie groeien wel door. Dus je ziet duidelijk die haarlijn. Het is nu kort, maar straks wordt het allemaal langer. Rond de zesde maand ga je dat wel zien.

1:40Laten we zo meer inzoomen op die techniek. Maar hoe voel je je nu? Goed. Ik vind het leuk dat je die vraag stelt, want heel veel mensen vragen dat. Ik vond het best wel een verschil tussen de eerste en de tweede keer. Misschien ook omdat ik bij de tweede keer wist wat er ging gebeuren. Je gaat niet naar een kuuroord, je gaat niet naar een spa, je gaat gewoon je haar laten doen. Maar het was gewoon een hele goede dag. Ik heb twee weken geleden met plezier die behandeling ondergaan.

2:17En nu voel je je? Ja, nu goed. De eerste paar dagen is het slapen niet heel comfortabel, omdat je er alles aan doet om de voorschriften goed na te leven: niet aan je haar zitten, oppassen met slapen, dat soort dingen. En wat is oppassen met slapen? Nou, je slaapt wat hoger, met een nekkussen. Daar hou je toch rekening mee. Dus de eerste paar dagen is het slapen wat minder. Maar ik had geen pijn. Zoals Berkant net zei, krijg je in het begin korstjes. Er worden 3000 gaatjes in je hoofd gezet, dus daar komen wat korstjes van. Maar het ging supersnel. Het klinkt bijna als reclame, maar het was gewoon heel goed.

3:05Mooi. Zometeen komen we weer uit bij die tweede keer, maar laten we eerst even teruggaan naar de eerste keer, en misschien nog wel daarvoor. Want dan moet je jezelf misschien in de spiegel aankijken en denken: hé, ik wil iets met mijn haar. Hoe ging dat bij jou? Nou, dat wilde ik eigenlijk niet. Of misschien wist ik niet goed wat de mogelijkheden waren. Ik denk dat het daar begon.

3:29Even een paar stapjes terug. Ik heb een jaar of vier gepresenteerd op Radio 1, veel in de nacht of in de ochtenduren. Daar raakte ik bevriend met Morad El Ouakili, die nu op Radio 2 presenteert. Op een dag komt hij de studio in en ik zeg: wat heb jij nou gedaan? Hij zegt: haartjes laten fixen. Hier en hier, ik ben bij GlobalHair geweest. En dat is fijn, dat je dan een referentie hebt. Want als je op internet gaat zoeken of je iets kunt laten fixen, dan denk je toch: ik weet het niet.

4:06Ik was toen een jaar of vijf, zes en dertig. En we kunnen gewoon heel eerlijk zijn: ik had echt enorme inhammen. En vooraan op mijn hoofd zat nog een klein eilandje. Die haartjes schreeuwden zo van: hé, we zitten hier nog heel zielig vooraan. Wij zijn hier feest aan het vieren, maar waar is de rest? Die zijn allemaal weggegaan. Die hadden het feest al verlaten.

4:34Als je zo'n behandeling hebt gehad, dan weet je hoe het werkt. Dan weet je dat Berkant bij een intake zegt: laten we even naar je donorgebied kijken. Dus Morad ging als volleerd haardeskundige naar mijn achterhoofd kijken. Ik zeg: wat ga jij nou doen? Hij is radio-dj, toch? Hij is radio-dj, ja. Hij zegt: volgens mij heb je een heel goed donorgebied. Ga maar eens met Berkant bellen. Nou, zo ben ik erin gerold.

5:01Wacht even, nog even terug naar dat plukje dat nog feest aan het vieren was. Je zegt het poëtisch, maar eigenlijk zeg je gewoon: ik had een heel klein, zielig plukje haar en de rest was helemaal kaal. Ja, dat vat je goed samen. Het zag er gewoon niet heel fraai uit. Maar wat zag jij als je in de spiegel keek? Vooral dat je niet heel veel met je haar kunt, en dat ik er ouder uitzag dan ik was. Maakt het je onzeker? Nee, want ik ben geen onzeker persoon. Maar ik kan me wel voorstellen dat mannen zich onzeker gaan voelen. Ik wist wel: het kan er gewoon veel mooier uitzien, en dan heb ik weer mogelijkheden met mijn haar.

5:47Ik vind het zelf altijd een beetje zielig, maar goed, dat is mijn mening: als mannen heel dun haar of heel weinig haar krijgen, gaan ze het lang laten groeien en van links naar rechts en van rechts naar links alles bedekken. Dan wordt het een soort vogelnestje. Dan denk ik: doe het nou niet, doe het maar gewoon zo kort mogelijk. Nou, dat laatste deed ik. Gewoon zo kort mogelijk, want er waren geen opties meer. En Berkant gaf mij die opties weer terug.

6:15Vooral bij Jacob was de haarlijn best wel ver naar achteren, dus hij kon bijna geen model meer doen, ook niet door het te laten groeien. Hij hield het continu kort. En wanneer de haarlijn aan de voorkant best wel naar achteren ligt, ziet dat er vijf tot tien jaar ouder uit. Op een gegeven moment dacht hij: waarom zou ik het niet doen? Hij had natuurlijk collega's die al bij ons geweest waren. We hadden een heel leuk intakegesprek en ik zei tegen hem: Jacob, gewoon doen. Het gaat super, super mooi worden. Want hij had kwalitatief heel goede haarzakjes aan de achterkant.

6:53Dat had zijn radiocollega goed ingeschat. Klopt. Omdat we echt een uitgebreide analyse maken en uitgebreid vertellen hoe het allemaal werkt en wat we verwachten, krijg je automatisch heel veel informatie. Toevallig hoor ik nu van Jacob dat zijn collega dat heel goed heeft verteld. Maar inderdaad, hij heeft echt mooi kwalitatief haar. En je zag na de eerste keer gelijk hoe zijn gezicht veranderd was. Heel fresh.

7:23Hoe gaat het dan verder? Want dan heb je dat ene plukje dat nog aan het feestvieren is, maar dan moet je een nieuwe haarlijn gaan bepalen. Ik dacht dat je ging zeggen: die krijgen nieuwe vrienden erbij. Nou ja, dat ook inderdaad. Maar je moet dan ook bepalen waar die vrienden precies komen.

7:36Wat wel goed was: ik vind het belangrijk dat de voorlichting gewoon goed is en dat het een eerlijk verhaal is. Daar sloeg ik op aan. Eén: je hebt een goed donorgebied. Dit en dit kunnen we voor je doen. Ja, maar dat zegt hij tegen iedereen. Nee, mijn ervaring is dat hij dat niet tegen iedereen zegt. Je krijgt een intake, er wordt naar gekeken en er wordt eerlijk verteld: de eerste keer kunnen we dit doen, of maximaal zoveel haarzakjes, en dit is het verwachte resultaat. Ik denk dat dat gewoon een eerlijk verhaal is. Want ik ken mensen om me heen die zich slechter hebben laten voorlichten, en die bijvoorbeeld 1500 haarzakjes op de voorkant hebben laten zetten, en dat is niet heel veel. Dan heb je een haartransplantatie gedaan en ziet het er gewoon niet zo goed uit.

8:22Komt het ook weleens voor dat je tegen iemand moet zeggen: sorry, het gaat niet werken? Ja, helaas wel. Vandaar dat we echt advies op maat geven. Maar je ziet sommigen die de verkeerde kliniek hebben gekozen. Als iemand echt door verkeerde specialisten is behandeld en de haarzakjes aan de achterkant zodanig zijn leeggeplukt dat er bijna geen haarzakjes meer zijn om iets op te vullen, dan is het gewoon lastig en moet je helaas teleurstellen. Maar je hebt ook jongens die veel te laat zijn, die van nature al te weinig haarzakjes achterin hebben en die hebben gewacht tot ze volledig kaal waren. De ene kun je wel helpen en de andere niet. Dat moet echt per persoon bekeken worden. Dus helaas moeten we sommige jongens of dames teleurstellen.

9:14Dan zeg je dus ook: sorry. Ja, klopt. We kijken echt naar wat de verwachting is, dat is heel belangrijk. Aan de hand van de verwachting vertellen wij wat wij maximaal kunnen doen. Wij kunnen meer haarzakjes eruit halen dan de gemiddelde kliniek. Maar als je een haarzakje hier achterin weghaalt, groeit het niet meer terug. Dus het moet heel professioneel weggehaald worden, zodat het nergens zichtbaar is. Je wilt niet dat de achterkant ook lelijk wordt. Daarom is het heel belangrijk om het goed te analyseren en het juiste advies te geven, zodat je weet wat je te wachten staat. En niet dat je naar een kliniek gaat, je inhammen laat opvullen en het zo dun en lelijk is dat je denkt: ik kan nog steeds niet over straat.

9:57Jouw vraag was volgens mij over de haargrens, daar begon het mee. Ik zat nog even terug te denken hoe het ook weer ging. Ik had een paar foto's van jaren terug meegenomen, van toen ik 25 was, toen het al een klein beetje terugtrok. Zo van: dit is hoe het was in de goede dagen. Daar hebben we heel goed naar gekeken. En tijdens de intake op de dag van de behandeling hebben we gekeken naar je wenkbrauwen omhoog, de spieren: hoe ver gaat het, wat is de natuurlijke grens? Dit is gewoon precies hoe het moest worden.

10:40Had je daarvoor al eens cosmetische ingrepen gedaan? Helemaal niks. Spannend? Ik denk dat iedereen wel iets van spanning ervaart, maar nee, eigenlijk niet. Je zegt het alsof je naar de tandarts gaat. Nee, maar zo zie ik het ook. Een jaar of vijf geleden ging ik naar de tandarts en die zei: een van je kiezen is niet meer goed, daar moeten we echt wat aan doen. Dus die kies moest eruit. En volgens mij denken negen op de tien mensen dan: ik mis een tand, dat gaat er gek uitzien, dan laat ik die tand ook vervangen. Toen moesten er ook drie, vier verdovingen in mijn mond. Is ook niet heel lekker.

11:29Maar uiteindelijk denk je: ik was toen vierendertig, ik moet hier nog minimaal 40, 50 jaar mee rondlopen. Ik wil niet met een gat in mijn mond rondlopen, dat ziet er toch gek uit. Als we dat kunnen repareren, en we leven in 2024 en kunnen heel goed en veilig haar repareren, waarom niet? En ik denk ook, waar we het laatst over hadden: die taboefase. Tien jaar geleden zou Jacob het niet gedaan hebben, denk ik. Het zou maar zo kunnen, ja. En je ziet dat het taboe op een gegeven moment begint te verdwijnen. Dan ga je automatisch denken: waarom zou ik het niet doen, als er een mogelijkheid is?

12:12En je had natuurlijk ook een referentie, Morad. Dat maakt het wat makkelijker. Ja, dat is heel belangrijk, want vertrouwen is het belangrijkste. Het is toch een ingreep, je weet niet wat er gaat gebeuren en je doet zoiets niet elke dag. Als je dat vertrouwen hebt, laten de jongens zich wel gaan: oké, ik ben gewoon bij de professionals. En dat zag je ook bij hem: ik heb niks gezien qua pijnervaring.

12:36Het is wel grappig: de eerste keer viel het tegen, de tweede keer viel het heel erg mee. De eerste keer, ongeveer vier jaar geleden, was ik niet topfit, en de tweede keer wel. Ik denk toch dat dat verschil maakt. Maar misschien is het ook gewoon psychisch. Hij weet al wat hem te wachten staat. Maar dat lijkt me juist pittiger, dat je weet: oeh, nu gaat dit gebeuren. Ik weet niet wat ik erger vond, een nieuwe kies of nieuw haar. Dat is ongeveer dezelfde categorie. Is ook niet leuk.

13:17Maar serieus, de tweede keer, misschien ook omdat het toen in Nederland kon en op één dag was: ik heb echt een heel leuke dag gehad. Maar dan moet je wel zeven tot acht uur met je hoofd in een kussen liggen, toch? Oké, maar ik wist wat er ging gebeuren en ik kende de mensen. Om tien uur was de intake en om half elf lag ik, denk ik, op de tafel, met mijn hoofd naar beneden. Verdovingen erin en haartjes eruit. Het klinkt bijna als een pak melk openmaken, hè?

14:04Maar wat voel je wel? Volgens mij is het nu standaard met voorverdoving. Voorverdoving, ja, met comfortverdoving. Dat is een naaldloze verdoving. Omdat de meeste mensen bang zijn voor naalden, hebben we een heel nieuwe techniek ontwikkeld: met hoge druk wordt de verdoving toegediend. Je voelt eigenlijk even een tikje en dan ben je al voorverdoofd. Daarna gaan we nog langs ter controle, maar dan voel je die naald niet meer. Dat is best wel prettig, en dat doen we standaard bij iedere haartransplantatie.

14:39Dus om half elf werd getekend welk gebied het transplantatiegebied was en waar het naartoe ging. Verdoven, haartjes eruit, lunchen, haartjes erin. Het was van half elf tot half vijf. Dat was een lange zit. Maar ik heb meer te doen met de mensen die het moeten doen dan met mezelf.

15:00Zij moeten namelijk het monnikenwerk doen. Het is zo knap wat ze kunnen: eigenlijk haartje voor haartje verplaatsen, van de achterkant naar de bovenkant. Dat is echt ongekend. En dat niet één keer, maar drieduizend keer: drieduizend eruit en drieduizend erin. Ik vind dat heel knap.

15:19Bij jou die eerste keer, ik kom toch weer op dat kleine feestje op je voorhoofd: dat moet voor je omgeving ook een enorme verandering zijn geweest. Ja, die dachten de eerste keer: er is iets veranderd, maar we weten niet wat. Dan zei ik: de haartjes. En dan zeiden ze: ah ja, ik zie het wel, staat je goed.

15:38Maar eerlijk is eerlijk: dat eerste halfjaar was voor mij niet het leukste. Er wordt een nieuwe lijn gezet en de eerste maand denk je: ik ben de koning te rijk, want die haartjes gaan allemaal groeien. Zo, dit is vet. En dan sta je na een maand te douchen met de shampoo, kijk je in je handen en denk je: hé. Maar we wisten natuurlijk allemaal uit de verhalen wat er zou gebeuren. En dan groeit het gewoon. Die zes, zeven maanden daarna zijn hartstikke leuk, want dan zie je al die haartjes komen. Dat is een feest, en dan begint het er gewoon leuk uit te zien.

16:11Klopt. De haarzakjes raken in shock, omdat ze van hun originele plek weggehaald worden en in een nieuwe omgeving komen. In de tweede week beginnen ze langzaam uit te vallen, in de derde week iets meer, en in de vierde week merk je bij de een dat 60 procent is uitgevallen en bij de ander 80 procent. Dan ziet het eruit alsof je weer kaal bent en denk je: dit wil ik helemaal niet. Het proces duurt inderdaad lang. Ongeveer in de vierde, vijfde maand komen de eerste haartjes, en in de zesde maand zie je echt duidelijk die haarlijn. Dan is ongeveer 50 procent van de getransplanteerde haartjes eruit en worden de meesten blij. Het eindresultaat is natuurlijk na twaalf maanden.

16:47Je voelt het ook. Iedere keer als je een beetje jeuk op je hoofd hebt, denk je: ah, er komt er weer eentje aan. Jeuk op je hoofd is goed. Dat duurt volgens mij maximaal een jaar. En toen dacht ik nog: jammer dat dat weg is, want dit is het dus.

17:01En wat voor reacties krijg je uit je omgeving? Heel positief. Ik ben er gewoon heel open over geweest, ook op Instagram. Mensen zeiden: wat fijn dat je er zo open over bent. En best wel veel jongens kwamen in mijn DM: mag ik je misschien wat vragen? Hoe is het, hoe voelt het, hoe was de behandeling? Gewoon superveel vragen. Over heel veel dingen ben ik heel open, en ook hierover. Dus als mensen vragen wat ik heb gedaan: haartransplantatie. Je ziet het hier groeien en dit wordt het resultaat. Mensen waren heel positief.

17:41En wat een leuk onderwerp is, ik vertelde je laatst: hij heeft een jaar na zijn haartransplantatie een nieuwe vriendin gekregen, toch? Ja, een nieuwe relatie. En zij wist niet dat hij zo kaal was. Later liet hij zijn foto's zien: eigenlijk was ik dit. Mag jij de rest vertellen? Ja, dat was wel grappig. Ik was een jaar of twee gewoon heel veel aan het werk. Ik had een relatie gehad en daarna heb ik me nog meer op mijn werk gestort. En toen dacht ik: ik ben nu 38, laat ik toch maar weer serieus werk maken van een relatie.

18:31Dan sta je op zo'n datingprofiel, gewoon met haar. Er zat geen foto meer bij van Jacob zonder haar. En wat later in de datingfase zei ze: ik had je echt niet geswiped, hoor, als je geen haar had. Want ik val helemaal niet op mannen met, in mijn geval, ik was niet kaal, maar wel flinke inhammen. Best wel kalend. Dus dat is grappig achteraf. Anders had ik haar niet ontmoet. We gaan nu trouwen, overigens. Nou, Berkant, daar ben je debet aan. Je moet het uiteindelijk wel zelf doen, hè. Maar de haartjes spelen wel mee. Anders had ze me niet geswiped. Ze zei: als ik jou zo had gezien, dan had ik je niet geswiped.

19:19Wist zij toen al dat je iets aan je haar had gedaan, toen ze zei dat ze niet op mannen valt die kalend zijn? Nee, maar dat zag je ook niet. Wat deed dat met jou? Ik voelde me lekker, natuurlijk. Want na een paar maanden of een jaar kwamen we erachter: laten we bij elkaar blijven en laten we gaan trouwen. Anders had ik haar niet ontmoet. Je hebt daardoor de mooiste vrouw van de wereld. Het heeft zo moeten lopen. En zeker is zij de mooiste vrouw van de wereld. Ik ben er heel blij mee.

19:57Nog één ding over die tweede keer: in hoeverre was die anders dan de eerste keer? De eerste keer kon ik kiezen uit Turkije en Nederland, en toen heb ik voor Turkije gekozen. Dat was hartstikke goed, goede begeleiding, noem alles maar op. Maar je bent er toch drie dagen uit en ik heb ook gewoon een baan. En nu ben je thuis. Je wordt 's ochtends gewoon wakker in je eigen bed, je kunt normaal thuis eten en je gaat naar Barendrecht. Om tien uur intake, half elf op de tafel en om vijf uur was ik weer thuis.

20:37Dat is allemaal praktisch, maar voelt de ingreep ook anders? Ik ben een heel praktische jongen. Qua ingreep: je bent drie jaar verder. Toen was er geen stamceltransplantatie. Ik vond het verdoven fijner en er werd minder vocht ingebracht. De eerste keer zag ik er eerst een klein beetje uit als een champignon, maar nu kwam ik er piekfijn uit. Het was gewoon top.

21:05We begonnen dit gesprek met dat je zei: dit is mijn laatste transplantatie. Je weet het nooit. Misschien nog eentje. Hij geeft al eerder antwoord dan jij, maar ik wil het graag van jou horen. Het was al mooi, dus daarom denk ik wel dat dit echt de laatste keer is. En we hebben er ook stamcellen bij gedaan, waardoor hij nog 20, 30 procent extra haartjes gaat krijgen. Dus ik denk dat het zo vol wordt dat hij geen derde nodig heeft.

21:33Wat er eventueel gaat gebeuren, en dat is het eerlijke verhaal van de arts: de voorkant is opgevuld en mijn kruin is ook bijgevuld. Hij zei: we hebben de kruin maximaal opgevuld, maar we hebben er niet meer bij gezet, omdat we dan goede haarzakjes stuk zouden maken. Dat vind ik wel goed, want je kunt ook alles helemaal volplempen en dan wat goed is kapotmaken, en dat is zonde. Dus het zou kunnen dat het de komende vijf of tien jaar daarachter wat dunner wordt. Dan ben ik de eerste die zegt: als het donorgebied goed is, doe maar erbij. Dan ga ik even een nieuw pak melk halen. Ik denk wel dat het die kant op gaat.

22:16Dank je wel voor dit gesprek. Graag gedaan. Berkant, jij ook? Ik wil nog één ding toevoegen eigenlijk, mag dat?

22:24Heel vaak vragen ze: hoe komt het dat iemand een tweede keer een haartransplantatie doet? Is dat omdat het mislukt is? Nee, het is niet omdat het mislukt is. De gemiddelde persoon heeft ongeveer 60.000 haartjes. Als je bijvoorbeeld inhammen hebt en je gaat die maximaal opvullen, kun je dat in één keer heel mooi doen, omdat het een kleine zone is. Maar hoe groter de zone is... Bij Jacob was de haarlijn best wel ver naar achteren, dus het was een grote zone. Laten we zeggen dat er 30.000 haartjes weg zijn. Dan haal je vanuit het donorgebied 3.000 of 4.000 haarzakjes, grafts, eruit. Met gemiddeld twee haren per graft zullen 8.000 haartjes nooit als 30.000 haartjes zijn.

23:06En dan zegt de een: ik wil het toch nog voller hebben, nog meer haarzakjes. Dan doen we het nog een keer om het nog voller te maken. Anderen zeggen: nee, ik vind het al prima zo. Dat is per persoon verschillend, en daarom laten we de keuze aan de persoon zelf over. Helder. Dat is wel belangrijk om te weten.

23:28Je haar is natuurlijk getransplanteerd van je achterhoofd en de zijkant van je hoofd naar bovenop. Ben je dan niet bang dat het aan de zijkant kaal wordt? Nee. De achterkant en de zijkant zijn gebieden die geselecteerd worden omdat ze heel goed zijn voor de transplantatie. Mag ik eens zien? Ja, zeker. Aan de zijkant lijkt het alsof je nog een beetje een kalig plekje ziet. Ja, het is natuurlijk twee weken geleden, dus het is pas uitgehaald. Het duurt drie, vier maanden voordat de huid hersteld is en het er weer normaal uitziet. Over drie maanden zie je bij hem totaal niet dat er iets weg is.

24:04Wat wel aardig was: ik heb die transplantatie gedaan en er krijgen drie-, vierduizend haartjes een adreswijziging. Die gaan naar de voorkant, naar die andere vrienden, naar dat zielige eilandje. Dus het feest is ineens vooraan en achterin zijn ze verdwenen. Maar ik heb zelf geen moment gevoeld dat ik hierachter drie- of vierduizend haren mis. Helemaal niks. En dan zou je zeggen: dan ga je de tweede keer nog eens drieduizend weghalen. Maar het is de precisie van de artsen, die om en om de haartjes eruit halen en naar voren brengen.

24:41Ik heb foto's gezien, bij Berkant of op internet, waarop gewoon hele repen zijn weggehaald. Leuk dat het aan de voorkant zo mooi uitziet, maar de achterkant is echt verpest, met hele kale plekken. Dat is het laatste wat je wilt: dat je de voorkant fixt en achter ellende terugkrijgt. Wat is dan het geheim? Als je achtduizend haartjes of haarzakjes weghaalt, hoe kan het dat je dat niet ziet?

25:07Het is echt specialistisch werk. Je moet echt hele goede specialisten hebben, goede artsen. Alleen is het voor jongens die research doen lastig om te zien bij welk team ze terechtkomen. Daarom zeg ik: als je onderzoek doet, kijk echt goed. Met wie heb ik te maken, met welke kliniek, heb ik er een goed gevoel bij? En niet zomaar beslissen. Want ik zie heel veel jongens die zomaar besloten hebben het bij een willekeurige kliniek te doen, en die dan voor een tweede keer bij mij komen om het te herstellen. Als de achterkant dan zo toegetakeld is, kan ik helaas geen nieuwe haarzakjes eruit halen.

25:45Er is een bepaalde formule voor hoe je ze eruit moet halen, waardoor je na het herstel totaal niks ziet. Er zitten gemiddeld ongeveer 20.000 haarzakjes aan de achterkant, en bij Jacob kan dat heel makkelijk. Dat is per persoon verschillend. Maar als je ze heel mooi eruit haalt, kun je een tweede keer, een derde keer, soms zelfs vier keer een haartransplantatie doen. Ik kan me voorstellen dat het juist doordat het op sommige plekken slecht gebeurt, voor jou ook lastig is. Om te herstellen is het lastig. Maar ook om te zeggen: ik doe het wel goed. Ja, dat is natuurlijk heel lastig. Maar als ze echt goed research doen en kijken wie er allemaal geweest zijn, dan zie je de kwaliteit.

26:31Dus jij moet het eigenlijk van mond-tot-mondreclame hebben. Ja, ik denk dat 70 procent van de mensen die bij ons komen via mond-tot-mondreclame komt. En ik denk ook dat het helpt als je er open over bent. Ik ben er heel open over, ook op social media: ik heb dit en dit laten doen. Dan weten mensen het ook. Hoeveel mensen er in mijn DM zitten, de stille types, mensen van wie je het niet verwacht: oh ja, ik loop er ook al een tijdje mee rond. Vreemd genoeg benaderen ze niet zo snel een kliniek, maar mij wel. Hoe was het, was het pijnlijk, is het echt zoals ze zeggen, wordt het resultaat zoals ze zeggen? Je wilt toch informatie uit de eerste hand.

27:21Ook logisch, jij ging ook af op je radiocollega. Precies. Bij mij was het eerst de kapper die zei: volgens mij kunnen ze je nog heel goed fixen, je zou hier en hier naartoe kunnen gaan. Toen was dat zaadje geplant. En toen kwam Morad, mijn collega, op het juiste moment zeggen: ik heb het nu laten doen. Dan denk je: oh ja, het zou beter kunnen, dit is iemand die het heeft gedaan en dit is zijn resultaat. Zouden ze dit ook bij mij kunnen doen? En als het donorgebied dan goed is, dat is echt belangrijk.

27:51Jij noemt het ook de hele tijd fixen. Ja, dat heb ik volgens mij van Morad geërfd. Ik vind dat we er niet een heel groot ding van moeten maken, want dan halen we het vooral uit die taboesfeer. Er is niks om je voor te schamen. Je haar kun je best wel eenvoudig fixen. Het kost een paar euro, je ligt een hele dag in een kliniek. Maar goed, als je dat geld hebt, doe het. Het is je eigen leven, het is je eigen gezicht en je eigen hoofd.

28:27Ik heb nu een paar mensen gezien bij wie het gewoon niet gelukt is, en dat vind ik echt sneu. Ik meen het oprecht, en ik heb er geen aandelen of belang bij, maar ik denk dat die klinieken het echt als sales zien: laten we het maar doen, dan hebben we weer een klant erbij. Maar die negatieve reclame draagt zo ver. Twee weken geleden liet een jongen het me zien, die het ook drie jaar geleden had laten doen. Dan zie je de kwaliteit en het verschil. Dat is echt zonde. Dus laat je goed voorlichten en doe het in één keer goed.

29:10Als je tegenwoordig even googelt, krijg je bij haartransplantaties zoveel advertenties, zelfs van tussenpersonen. Wanneer ik met jongens met mislukte transplantaties praat, merk ik dat ze hebben gebeld met waarschijnlijk een salespersoon die alles belooft, uiteindelijk voor een lagere prijs. Daarom zeg ik altijd: let niet op de prijs. Het is een ingreep, en als zo'n ingreep fout gaat, kun je infecties krijgen of haartjes die de verkeerde kant op groeien. Dat wil je niet. Dan heb je juist spijt dat je het hebt gedaan. Dus als je het doet, doe je onderzoek goed en doe het bij de juiste partij.