GLOBALHAIRINSTITUTE

Koen Pieter: haarlijn verlagen zonder haarverlies

Koen Pieter · 16 minuten · Haarscherp, de podcast van GlobalHair Institute

Koen had naar eigen zeggen prachtig haar maar vond zijn voorhoofd te groot en liet zijn haarlijn ongeveer anderhalve centimeter verlagen. Berkant legt uit hoe ver je kunt gaan (tegen de spierlijnen aan), waarom de verdoving het enige vervelende moment is en waarom er bij haarlijnverlaging nog een taboe is, ook bij vrouwen. Het gesprek eindigt met Berkants verhaal over cliënten die na jaren schaamte opgelucht en zelfverzekerder zijn.

Uitgeschreven tekst

Heel hartelijk welkom. Leuk dat je kijkt naar Haarscherp, de podcast.

In L.A. is dit echt de normaalste zaak van de wereld. Ik heb nooit een vriendin gehad; dankzij jou heb ik nu eindelijk een vriendin.

We hebben vandaag natuurlijk weer een gast. Dat is een man die ons helemaal outshinet met zijn looks. Koen, leuk dat je er bent. Ik vind het ook gezellig dat ik er ben. Waar komt dat vandaan, dat jij al die puntjes op de i wilt hebben? Nee, dat weet ik eigenlijk niet. Wat heb je nou nodig in het leven? Het kan altijd beter. Het is niet dat ik het nodig heb. Maar kijk, een sjaal van de H&M houdt ook warm, maar die van Louboutin is toch net wat fijner. Zo zie ik het gewoon. Dus het is niet nodig, maar het is wel prettig.

Hoe keek je dan naar je eigen haar voordat je er iets aan gedaan had? Nou, ik had prachtig haar. Ik vond alleen mijn voorhoofd te groot. Ja, en een klein voorhoofd is natuurlijk wel jeugdig. Mijn haarlijn was best wel... Ik had hier ook een kruin, volgens mij. Daar irriteerde je je altijd aan? Nou, irriteren is ook een groot woord. Maar ik dacht wel: dat kan mooier. Ik heb me nooit ergens echt aan geïrriteerd, eigenlijk aan niet veel, want ik was altijd wel gewoon blij met hoe ik eruitzag.

Wat voor reacties kreeg je van mensen? Want je haar was dus een van je eerste ingrepen, zeg je. Naast fillers en zo, ja, maar echt een operatie: dat was wel een van mijn eerste operaties. Ik kan me voorstellen dat mensen op een gegeven moment tegen je zeggen: Koen, je haar, doe even normaal. Ja, dat werd ook wel gezegd. Als er iemand mooi haar heeft, dan ben jij het wel. En wat zeg je dan? Dan zeg ik: dank je wel, maar het kan toch mooier. Zo simpel is het.

Hij kan zich heel goed inbeelden: oké, als het wat lager is, hoe ziet mijn gezicht er dan uit? Daarom zie je ook dat alles gewoon best wel natuurlijk gedaan is, en daar is hij best wel goed in. Daar zijn ook de meningen over verdeeld. En met haar zie je dat gewoon: als je later naar die before en after kijkt, zeggen ze wel vaak: oh ja, nu zie ik het wel. Ik had hier gewoon wel... Dat hebben de meeste mannen, dat is gewoon zo. Het was ook niet nodig. Maar als ik het nu laat zien aan mensen, zeggen ze: oh ja, ik begrijp het wel. Het is echt wel mooi.

Waar zit dan de grens? Waar zat eerst je haarlijn en waar zit die nu? Kun je dat aangeven? Anderhalve centimeter ongeveer, ja, ongeveer tot daar. Dus ik had een iets groter voorhoofd. En hoe ging dat dan? Nou, eigenlijk heel fijn. Ik ken Berkant eigenlijk via social media. Ik was het een beetje aan het uitzoeken: oké, waar ga ik het dan laten doen? Ik had niet echt heel veel bekenden om me heen die het al deden. En toen kwam ik GlobalHair tegen en ben ik in contact gekomen.

Vond je het eng? Nee, ik ben niet zo bang aangelegd. Ik zou het zo nog een keer doen. Kijk jij dan niet naar zijn kop en denk je: man, jij hebt haar zat? Eerlijk gezegd niet, nee. Ik begrijp dan precies waar hij zich aan stoort. En ik weet ook dat het dan echt mooi gaat worden. Als het niet mooi gaat worden, geef ik ook als advies: dit gaat niet mooi worden, begin er niet aan. Maar ik wist precies wat hij wilde, en dat het echt heel mooi en natuurlijk zou worden. Alleen was de vraag: hoe ver naar beneden kun je gaan?

Dat is wel de meest gestelde vraag: hoe ver kan ik mijn haarlijn naar beneden halen? En dat hangt echt van de spierlijnen af. We kijken echt aan de hand van de spierlijnen op het voorhoofd. Je hebt daar allemaal spieren, dus je komt hier ook niet verder. Je hebt best wel hoge spieren. Waar die rimpels zitten, tenminste bij mij dan, als je je wenkbrauwen omhoog doet. Ja, als je je wenkbrauwen omhoog doet en in de spiegel kijkt, zie je precies de vormen van die spieren. En je kunt niet op je spier een haarzakje plaatsen, dat ziet er ook onnatuurlijk uit. Dus je moet echt tegen de spieren aan blijven. Wat maximaal kan, is tegen de spieren aan. En dat heb je bij Koen gedaan? Ja, klopt.

En hoe was dat, om dat te laten doen? Nou, eigenlijk ging alles gewoon super. Toen deden jullie het nog alleen in Turkije, nu natuurlijk ook in Nederland. Ja, klopt. Het ging eigenlijk als volgt: we zijn samen gevlogen, gezellig, lekker hotel, en zo geschiedde. Het was echt een beautytripje. Jij vindt dat altijd heerlijk.

En ik ben benieuwd naar zijn ervaring met de pijn, want ik zag hem geen krimp geven, ook niet bij de verdoving. De eerste twee, drie minuten wordt het donorgebied verdoofd voordat we beginnen. Dan ben je volledig verdoofd, en na de verdoving voel je eigenlijk nul pijn. Je ligt er gewoon bij, in sommige gevallen zelfs in slaap. De meesten zien wel op tegen de verdoving, maar bij Koen zag ik niks. Gaat het? Ja, het is maar een prikje, zei hij. Zo relaxt. In vorige delen hebben jullie jongens gehoord die zeiden: het was wel pijnlijk. Maar de meesten ervaren het als niet heel erg pijnlijk, en hij voelde bijna niks, leek het voor mij.

Nou ja, oud gezegde natuurlijk: wie mooi wil zijn, moet pijn lijden. En dat onderga je dan gewoon. Dus ook hiervoor draai ik echt mijn hand niet om. Ik zou het zo nog tien keer doen. Op een schaal van één tot tien, hoeveel pijn deed het dan? Op een schaal van één tot tien: vijf. Vijf, zo in het midden. En als je het vergelijkt met een tatoeage? Is een tatoeage pijnlijker, vind je, of een haartransplantatie? Nou, dat is natuurlijk een ander soort pijn, dat kun je niet vergelijken. En dit duurt natuurlijk langer. Die verdoving is natuurlijk één keer, bam. Even doorheen bijten? Ja, het is niet dat je een massage krijgt. Maar het is één keer en dan is het klaar.

Nou werd er bij jou dus aan de voorkant een stukje bijgezet, zeg maar. Dat vind jij bizar, hè? Nee, nee. Maar in Beverly Hills bijvoorbeeld, of in L.A., is dit echt de normaalste zaak van de wereld. Nederland is nu een beetje gewend aan mannen die hun haar laten volzetten met haar van achteren. Maar ik geloof echt dat dit over tien jaar ook gewoon de normaalste zaak van de wereld is. Het begint nu al best wel normaal te worden. Ik ben gewoon nog een beetje te veel boerenkool. Nou, dat denk ik wel.

Maar je hebt aan de voorkant dus haar erbij laten zetten. Moest dan je hele pony als het ware ook kaal geschoren worden? Dat weet ik niet meer. Volgens mij niet, hè? Volgens mij is dit gewoon in een staart gezet en is het er gewoon opgezet. Mijn downtime was natuurlijk superkort. Want na een week of zes had ik al gewoon een beetje een pony, en daar gooide ik deze lokken gewoon overheen. Ja, klopt. En het groeide gewoon mee. Dus bij mij was het echt peanuts. Bijna niemand heeft het gezien. Ja, weinig. Ik ben natuurlijk ook gewoon open over wat ik doe. Maar je herstelt heel snel. Ongeveer tien dagen later ben je korstvrij. Dan zie je totaal niks, alleen allemaal kleine haartjes, en dan ziet het er heel natuurlijk uit.

Als je iemand dan voor het eerst ziet, zou je niet zeggen dat er iets gedaan is; zo netjes ziet het eruit als het goed wordt uitgevoerd. Ja, dat is het inderdaad. Het was al snel korstvrij, en na zes weken groeide het al bijna een soort van mee. Ik heb makkelijk haar en dan gooide ik het gewoon als een soort pony eroverheen. Ik zat volgens mij na drie weken al op Ibiza.

Krijg je er weleens reacties op, op je haar? Want je bent er open over. Ik krijg heel mijn leven natuurlijk al reacties op mijn haar, want ik heb gewoon mooi haar. En nu nog steeds. Als je dan zegt dat je een haartransplantatie hebt gedaan, hoe kijken mensen je dan aan? Sommige mensen vragen weleens: heb jij een haartransplantatie gedaan? Dan zeg ik ja. En dan denken ze: oh, vandaar dat volle haar. Maar ik denk: ik ga er niet op in, laat maar gaan. Want dat volle haar komt natuurlijk niet van die transplantatie, het is natuurlijk echt dit.

Merk je dat het een taboe is? Ja, ik denk dat dat in Nederland nog echt wel zo is. Nou ja, met alles wel een beetje. Hoe zie jij dat? Zie jij het schuiven? Ik zie het schuiven, ik zie wel een verschuiving. Ik denk dat een haartransplantatie echt steeds meer de normaalste zaak van de wereld wordt. Dat zie je vooral bij de jongere generatie. Koen is er lekker open over, of een rapper als Jebroer. De volgers zien dan ook continu: oké, het is toch best wel iets normaals, en zo eng is het niet. Want het ziet er wel heel eng uit als je een foto ziet meteen na zo'n ingreep.

Je ziet natuurlijk dat het rood is, en het ziet er zo heftig uit dat je echt denkt: dat wil ik gewoon niet gaan doen. Ze vragen vaak: het ziet er zo pijnlijk uit. Ik zeg: nee, daar hoef je echt niet bang voor te zijn. Daarom zijn de ervaringen ook belangrijk; als ze die zien, denken ze: oké, het is toch wel een meevallende ingreep. Als het goed wordt uitgevoerd, de huidstructuur niet kapot wordt gemaakt en het echt professioneel door de juiste specialisten met de juiste technieken wordt gedaan, dan heb je helemaal geen last, ook niet daarna.

Nou heeft Koen natuurlijk heel dik haar. Heb je veel mensen die bij jou komen met zulk dik haar en vragen of je dit probleem kunt oplossen? Ja, zeker weten. De laatste tijd zie je dat wel vaker. Ik merk dat heel veel mensen die geen haarprobleem hebben, wel een haarlijnverlaging willen doen, maar dat ze zich wel schamen: wat gaat mijn omgeving zeggen? Ik wil het eigenlijk wel, maar ik heb wel een bos haar. Als ze die stap gaan zetten, is het lastig voor diegene: oké, wat gaat iedereen zeggen? Misschien gaat iedereen me uitlachen. Dus dat is wel heel erg belangrijk.

Maar ik zeg altijd: ik weet dat ieder persoon die ermee zit, bepaalde fases heeft. De eerste fase is vaak: zal ik het ook doen of niet? Eigenlijk irriteer ik me aan mijn voorhoofd. De tweede fase is dat ze op een gegeven moment echt research doen: oké, ik ga me er even in verdiepen. Dan zien ze wat voorbeelden en dan twijfelen ze nog steeds. En op een gegeven moment, bij de een is dat na twee jaar, bij de ander na vijf jaar, als ze het in hun hoofd hebben, denken ze: ik wil dit gewoon. Ik wil het lager, ik stoor me eraan. En dan doen ze het. Maar in de beginfase is het wel vaak: wat gaat de omgeving zeggen? Vooral bij haarlijnverlaging zie je dat. Bij inhammen zie je wel dat het taboe weg is, maar haarlijnverlaging is toch wat lastiger, zie ik.

En bij vrouwen? Vrouwen doen het ook heel veel, ja. Maar daar zit ook nog een taboe op. Bij vrouwen is het eigenlijk nog meer zo dat ze er niet over willen praten. In Amerika wordt het echt aan de lopende band gedaan. Ja, klopt, daar zijn ze echt veel eerder. Al die vrouwen, van Kim Kardashian tot al die meiden. Kijk, als je het niet doet, hoor je er niet bij of zo. Nee, je hebt gewoon een perfecte haarlijn. En je ziet er visueel ook gelijk frisser uit. Als eerste kijk je natuurlijk naar iemands gezicht. Dus als iemand dan in de spiegel kijkt, voelt hij zich veel zekerder. En dat zie je ook bij dames. Bij haarlijnverlaging zie ik wel dat veel dames erover twijfelen: oké, kan ik het net iets mooier maken? Er zijn op dit moment best wel veel die dat willen. Alleen zitten sommigen echt in de fase dat ze denken: zal ik het doen of niet? Maar uiteindelijk doen ze het wel, als ze het in hun hoofd hebben.

En nog één ander technisch dingetje. Koen, jij zei net: ik had hier voorop een kruin. Kun je dat met zo'n haarlijnverlaging helemaal wegwerken? Ja, dan kun je natuurlijk zelf je kruin bepalen, of hoe je hem inzet. Omdat het nu ongeveer anderhalve centimeter verlaagd is, is het eerste aanzicht anders. We hebben de groeirichtingen heel natuurlijk gebruikt, waardoor hij naar links kan, naar rechts. Hij kan het kort dragen, en dan ziet het er visueel veel natuurlijker uit dan met zo'n kruin waar hij zich aan stoorde. Die is nu verborgen, omdat de haarlijn verlaagd is. We hebben nu op alle i's een puntje gezet. Ja, dat denk ik wel. Daar ben ik het zelf eigenlijk niet mee eens.

Er is een oplossing, en niemand wil kaal worden. Vanaf dat je klein bent, weet je dat je een bos haar hebt. Op een gegeven moment begin je inhammen te krijgen, of gaat je haarlijn naar achteren, en op een gegeven moment zit je ermee. Iedereen gaat dan naar de kapper en zegt: knip het zo dat het verborgen blijft. Of je bent aan het fietsen richting school of werk, de wind waait je haar weg en je inhammen zijn weer te zien. Zulke momenten heb je eigenlijk continu. Elke dag zit je ermee, maar je hebt het niet door. Je staat niet elke dag in de spiegel te kijken naar je haarlijn, maar je weet dat het begint te komen.

Op een gegeven moment zie je dat heel veel jongens heel makkelijk een petje opdoen. En op dat moment willen ze eigenlijk nog steeds geen ingreep, want niemand wil een ingreep. Iedereen denkt: daar sta ik niet op te wachten. Je ziet niet vaak dat iemand zegt: daar sta ik op te wachten. Dus je ziet gewoon het moment dat ze op een gegeven moment niet anders kunnen. Ik heb echt heel veel verschillende soorten jongens op consult, of dames, die hun verhalen vertellen. Dan zie je hoe diegene er al jaren mee rondloopt. En wanneer ze het doen, zijn ze zo opgelucht. Echt een totaal andere energie.

Sommige jongens zeggen: ik heb nooit een vriendin gehad, dankzij jou heb ik nu eindelijk een vriendin. Maar dat komt gewoon door die zelfverzekerdheid. Je haarlijn is weer terug, je voelt je lekkerder, je hoeft niet continu met een pet op te lopen. En daarom is het echt belangrijk. Bij Koen is haarlijnverlaging natuurlijk net dat extraatje, maar als hij zich daar lekkerder bij voelt en straalt... Ik sta helemaal niet zo lang voor de spiegel of zo. Nee? Nee, helemaal niet. Wat is niet zo lang? Nou ja, een minuut of vijf, denk ik, en dan ga ik de deur uit. Oh echt? Ja, ik zweer het. Koen is af. Voorlopig ben ik af. Mooi. Dankjewel voor dit gesprek. Jij bedankt.

Wat wil je als volgende stap?

Meteen een consult inplannen, of eerst even bellen.

Plan direct je consult
Even iemand van het team spreken voordat je iets vastlegt.

Een haartransplantatieconsult duurt 45 minuten en kost € 50. Kies je daarna voor een behandeling, dan wordt dit bedrag volledig verrekend.