0:54Jebroer · Met JebroerJebroer kreeg een tweede haartransplantatie met stamcellenJebroer over zijn twee haartransplantaties
Jebroer vertelt hoe hij pas door DM's met transplantatie-aanbiedingen besefte dat mensen hem kaal vonden, en hoe Berkant hem uiteindelijk overhaalde. Samen leggen ze uit hoe de haarlijn wordt bepaald (spierlijnen, strak versus natuurlijk), hoe de behandeling verloopt, wat het verschil is tussen mesje, saffier en de stamceltechniek, en waarom nazorg (geen helm) belangrijk is. Zijn conclusie: één dag pijn tegenover de rest van je leven haar, en hij had te lang getwijfeld.
Uitgeschreven tekst
Heel hartelijk welkom en leuk dat je kijkt naar deze aflevering van Haarscherp.
En dat nu mensen die dat zeiden misschien zelf een haartransplantatie aan het doen zijn. Mede dankzij Jebroer of andere artiesten die er echt open over zijn en erover praten, zie je dat het taboe eigenlijk bijna doorbroken is. Het is net alsof je naar de kapper gaat, zeg maar.
Laten we even teruggaan naar voordat je die transplantatie hebt gedaan. Was dat een heftige keuze voor je? Nou, ik irriteerde me er zelf niet heel erg aan, maar als ik nu achteraf foto's terugkijk, denk ik: hoe hebben ze me zo rond laten lopen? En ik kreeg vooral veel berichten in mijn DM van mensen die mij haartransplantaties aanboden. En toen dacht ik: volgens mij vinden mensen mij echt kaal. Maar dat idee had je zelf dus nog niet? Nee, niet echt. Of had je een soort ontkenning? Ja, misschien. Ik was er niet mee bezig, en ik droeg ook veel petten en zo. Maar ik was het niet aan het verbergen met petten, ik ben gewoon een pettenmens.
Hij heeft me eigenlijk echt overgehaald. Ja, ik heb hem wel overgehaald. Dat heb je echt vaak gezegd. We waren samen en ik zei: waarom doe je het niet? En hij zei: maar ik ben toch kaal, iedereen kent me al kaal, en ik ga waarschijnlijk toch millimeteren. Ik zei: het glimt nu, je hebt geen haarlijn meer. Als je straks je haarlijn hebt en je doet het korter, dan heb je gelijk een heel ander gezicht. Hij zei: nee, ik ga daar niet aan beginnen. Ik zei: ik garandeer je dat je zo blij gaat worden. En hij zei: oké, weet je wat, we gaan het proberen. En later zei hij: kijk nu naar je oude foto's. Het is echt een verandering.
Als ik heel eerlijk ben: je hebt toch gewoon een kale kop? Dank je. Of is dit een belediging? Ik heb geen kale kop, er zit haar op, zie je dat? Maar voor mensen is dit kaal, ja. Zeker. Maar ik zal mijn haar nooit doen zoals jij. Dat zou ook gek zijn. Aan het begin, bij de vorige haartransplantatie, heb ik dat trouwens geprobeerd. Als ik dat nu terugkijk, denk ik ook: wat had je daar gedaan, jongen? Toen heb je het wel even langer laten groeien. Ja, ik had het langer laten groeien, mijn haar naar voren en zo, maar dat past gewoon niet bij mij. Of ik moet er zelf heel erg aan wennen, maar het is dit of rasta's. Lange rasta's. De eerste keer dat we gingen zei ik altijd: ik ga rasta's ophalen bij Berkant.
Maar hij heeft me er echt toe gezet, en uiteindelijk was ik superblij. Ik was zo blij toen we geland waren op het vliegveld. Toen had ik die korsten en zag ik al een haarlijn, dus ik had allemaal foto's gemaakt. Top. Wat maakt die haarlijn zo mooi? Ik vind het gewoon mooi. Het maakt je jonger misschien. Minder kaal. Gezonder. Ik vind dat ik er nu gezonder uitzie dan toen. Ja, je ziet er wel frisser uit. Als je het verschil op foto's ziet, denk je wel: oh ja, ik snap wat jullie bedoelen.
En merk je ook verschil, of merkt je kapper verschil? Zeker. Die willen me allemaal kapsels aansmeren, maar ik hou het gewoon zo. Jij moet dit doen, matje, dit naar voren. Nee, laat het. Maar wat is dan nu het verschil? Je haalt de tondeuse erover en je bent klaar. Maar hier is serieus werk in gestopt, hè. Sorry. Respecteer de kapper, alsjeblieft. Wat doet hij nu anders dan eerst? Kijk, na een tijdje werd ik steeds kaler, denk ik. Vroeger deden ze nog de contouren bijwerken. Maar op een gegeven moment zei hij: ik ben klaar met knippen, ik hoef hier niet nog die contouren te doen. In mijn hoofd had ik hier nog een stuk dat hij moest afmaken, maar dat stuk bestond eigenlijk niet meer. Dus nu is hij weer netjes bezig met die contouren. En eigenlijk hoeft het niet eens meer, omdat die lijn strak is.
Hoe hebben ze bij jou die haarlijn bepaald? Hier zitten spieren, toch? Hier zit die rand, en vanaf daar kunnen ze weer haren zetten. Dat gaan ze bekijken, daar heeft hij allemaal mooie apparatuur voor. Er is ook een heel groot verschil tussen de apparatuur bij de eerste haartransplantatie en de technologie en technieken die er nu zijn. En bepaal jij daar zelf nog iets in mee? Ja, ik mocht meebepalen of ik nog een soort zigzag haartjes wilde. Nee. Strak. Een strakke haarlijn.
Sommigen willen echt een strakke haarlijn. Waar hij het over heeft, bij de kapper met de contouren, dat maken ze met een scheermesje wat strakker. Tijdens de haartransplantatie kunnen we de haarzakjes zo neerzetten dat het een strakke haarlijn is. Dat vragen we echt na: wat is de voorkeur? Hij wilde een wat rechtere haarlijn. Je kunt het ook wat natuurlijker laten; natuurlijker is zigzag. Veel mensen die zelf een haartransplantatie hebben gedaan, of horen dat iemand het heeft gedaan, zeggen: ik wil niet zo'n hele rechte haarlijn. Ik zei: maar anders ga ik het bij de kapper eraf halen, dus doe maar wel.
Want dat is de meest gestelde vraag: wat is de perfecte haarlijn? Er bestaat geen perfecte haarlijn. Een haarlijn is in principe imperfect? Ja, eigenlijk wel. Maar de meesten willen het, wanneer ze een haartransplantatie hebben, zo perfect mogelijk. De een wil een natuurlijke haarlijn. Wij zijn voorstander van een natuurlijke haarlijn, dat geven we ook echt aan, want dat ziet er ook echt veel natuurlijker uit. Maar als er echt een wens is van: ik wil toch een wat strakkere haarlijn, dan luisteren we wel en kijken we wat de mogelijkheden zijn, aan de hand van de spierlijnen, zoals Tim aangeeft.
Je hebt op je voorhoofd allemaal spieren. Aan de hand van de spieren kunnen we zien hoe laag we kunnen gaan met de haarlijn. Want sommigen willen lager dan natuurlijk is, maar dat is onmogelijk, en dat geven we ook aan. We meten dat precies op met onze apparatuur. En na het tekenen kijkt de persoon in de spiegel om akkoord te geven. Dat is gewoon tekenen op je hoofd, alle lijnen, met een stift. Je hebt het zelf ook gedaan, toch? Zeker.
Bij mij wilden ze het een soort recht afsnijden, maar dat wilde ik niet. Ja, bij jou had je een lichte inham en die wilden we eigenlijk coveren. Mijn zoon zegt: bij jou is het mislukt, pa. Maar jouw wens was: ik wil eigenlijk dat het zo blijft, omdat het hier aan de bovenkant wat dunner was. We hebben je haarlijn volledig zelf gehouden, zodat het gewoon natuurlijk blijft. Dat was jouw wens. Dus ieder persoon heeft zo zijn eigen wensen daarin.
Weet je nog hoeveel haartjes jij had laten zetten? Ik heb geen idee. Volgens mij hebben we 3500 grafts geplaatst. Hoeveel kun je in totaal zetten? Maximaal rond de 4500 grafts kunnen wij plaatsen. Dat hangt echt van de specialisten en van het donorgebied af. Iedereen heeft een andere soort haar. De een heeft veel meer volume, veel dikker haar, veel meer haarzakjes, waardoor je meer haarzakjes eruit kunt halen. En bij de ander zie je dat het wat dunner is.
We hebben ook haarzakjes. Hoeveel kunnen er in één haarzakje zitten? In één haarzakje zit soms één haar, soms twee, soms drie, soms zelfs vier of meer. Dat is niet heel vaak, maar sommigen hebben geluk dat ze meer haren per haarzakje hebben. En dat is natuurlijk ook bepalend voor je eindresultaat: hoe meer haartjes in één haarzakje, hoe voller je eindresultaat is. Tot zover de meest gestelde vraag. Volgende vraag.
We zouden nog even dieper ingaan op jouw haar. Kun je bij jou nog goed aangeven waar de transplantatie begint en wat nog je eigen lijn is? De eerste keer was het alleen de voorkant. En de tweede keer hebben ze hier achter wat gezet en dan naar de voorkant toe. Nou heb jij links op je hoofd hier ook een soort van... Ja kijk, deze plek heb ik al vanaf mijn geboorte. Daar hebben we de eerste keer ook geprobeerd om alsnog haar in te zetten, maar dat is helaas niet gelukt. Dus niet dat je daar een kandelaar op je hoofd hebt gehad of zo. Ik kan er wel hele wilde verhalen over vertellen, maar helaas. Dat heeft daar niks mee te maken.
Dat het niet gelukt is, komt doordat er daar denk ik geen... Er is een reden dat daar geen haar is. Meestal als je vanaf je geboorte al een plekje hebt waar geen haartjes zijn uitgekomen, is er vaak geen doorbloeding, of zijn er niet de juiste stamcellen. We hebben het de eerste keer wel geprobeerd: zullen we het voor de zekerheid proberen? Neem het maar mee en kijk of het gaat werken, dan is het 50% kans. Maar als er echt een litteken is dat later is ontstaan, door een ongeluk of een brandwond, dan kunnen we dat wel opvullen. Daar komen dan wel weer haartjes uit.
En bij mij, hoeveel hebben we de eerste keer gezet? Ook 4000? 3500. En de tweede keer? De tweede keer hebben we er ongeveer 3000 gezet. Is het dan niet zo dat hoe ouder je wordt, hoe kaler je wordt, en dat je op een gegeven moment toch weer kale plekken hebt? Dat je uiteindelijk alleen overhoudt wat je hebt laten zetten? Of is het een fabeltje? Dat is per persoon verschillend. De een heeft alleen maar inhammen, en op een gegeven moment zie je dat het bij die inhammen blijft. Het is ook een beetje genetisch bepaald, dus iedere persoon heeft weer een ander soort uitval.
Maar als je jong uitval hebt, meestal rond je twintigste, vijfentwintigste, dan geven we wel vaak aan: hou er rekening mee, je kunt nog meer uitval krijgen. Want tot je zesentwintigste, zevenentwintigste heb je nog steeds kans op uitval, en meestal is het daarna best wel stabiel. Maar dat is nog steeds per persoon, per lichaam verschillend.
Even naar de behandeling. Jij hebt het dus twee keer meegemaakt, maar wel twee keer op verschillende manieren. Hoe was dat? Ik was er aan het begin wel een beetje bang voor, vooral als je al die naalden ziet. En uiteindelijk viel het reuze mee. Wat er eigenlijk gebeurt: ze zetten de stempels hier, en dan krijg je een soort voorverdoving. Daarna gaan ze hier onder je huid verdoven, en dan spuiten ze hier water onder. Dit is je donorgebied. Dan wordt je vel een beetje opgezet en zijn die haarzakjes makkelijker zichtbaar. En dan plukken ze daar die haarzakjes uit. Er zijn twee vrouwen die het uitplukken en op hun hand leggen. Maar dat is uren werk? Uren werk, ja. Ik heb daar de eerste keer iets van acht uur gelegen.
Daarna spuiten ze de bovenkant weer vol met water, zodat het ook opent. En daarna gaan we die streepjes maken. De eerste keer deden ze dat met een mesje. Met een mesje, ja, in de juiste haarrichting. En toen hebben ze het ingezet; de arts gaat het inzetten. En de tweede keer deden ze het met een saffierpunt, een nog nieuwere techniek. We zijn continu bezig met het vernieuwen van de techniek.
Dat is het verschil tussen FUE en saffier. De eerste keer hebben we FUE gedaan, toen hadden we nog geen saffier. Bij FUE worden de kanaaltjes met een scherp mesje geopend, en bij saffier met een saffierpunt. Het verschil is dat de huidlagen dan best wel intact blijven, en de scheuring is heel belangrijk. Met FUE merken we gewoon dat het best wel wijd openscheurt. En als je bestaande haartjes hebt en daartussen allemaal gaatjes maakt, heb je een grotere kans op beschadiging van de bestaande haartjes. Met een saffierpunt heb je eigenlijk bijna geen beschadiging, omdat de huidlaag heel minimaal openscheurt.
We hebben een hele nieuwe techniek ontwikkeld, de stamceltechniek, waardoor je uiteindelijk qua volume meer haar gaat krijgen. Ja, een behoorlijk nieuwe techniek. We doen het nu al een jaartje en we zien er hele goede resultaten mee. Met alle nieuwe technieken, met stamcellen en haartransplantatie, hebben we een tweede haartransplantatie uitgevoerd. En is dat heel erg anders dan de vorige haartransplantatie? Een beetje vergelijkbaar. Alleen halen we daarbij nog extra stamcellen, achterin bij het oorgedeelte. Die prepareren we tijdens de behandeling.
En eigenlijk leggen we dan over de hele bovenkant, onder alle haarzakjes, een soort onderlaag met extra stamcellen. Daardoor krijgen de nieuwe haarzakjes een boost, waardoor er extra haartjes uitkomen. Maar je hebt ook heel veel slapende haarzakjes, en die worden geactiveerd. Daarmee heeft het dus een dubbele werking: ook slechte haarzakjes worden dan weer geactiveerd. Ja, die worden ook geactiveerd inderdaad.
Jij zit onder de tatoeages. Is het daarmee te vergelijken? Nee, tatoeages zijn meer alsof je met een potlood op je huid zit te krassen. Hier heb je met het prikken wel het idee dat er een prik ingaat. Maar daarna voel je van die hele behandeling eigenlijk helemaal niks meer. Je voelt het pas wanneer je bijvoorbeeld naar je hotel teruggaat. Dan is je hoofd heel zwaar en heb je nog allemaal verband om. Aan de achterkant? Ja, aan de achterkant, bij het donorgebied. En voor het vocht, want er is kans dat het vocht naar beneden zakt, heb je zo'n haarband op. Als je niet met die haarband loopt, loopt je hele gezicht vol met vocht. Zo'n haarband à la Björn Borg. Ja, het is eigenlijk een Björn Borg-band, van die tennisser. Zo'n soort sportband is het.
Die mag je na een paar dagen weer afdoen. Je moet je hoofd wel omhoog houden en je moet zo slapen. Maar daarna gaat het af en dan voelt het gewoon heel bloot, heel kwetsbaar hier, omdat het natuurlijk gewoon een open wond is. Je zegt even in een bijzin dat je dan moet zitten en slapen. Hoe gaat dat precies? Ik heb me sowieso niet aan alle regels gehouden, en ik heb op mijn rug geslapen, dus gewoon op die plek. En, wat is daar het nadeel van? Ik weet niet hoe jij slaapt, maar zo slaap ik niet. Dan begrijp ik het, maar die plek is dan helemaal open? Ja, open. Dan weer verband erop en uiteindelijk stopt het met bloeden. En uiteindelijk worden het korstjes. Wanneer je terug bent in Nederland, zijn het eigenlijk al korstjes geworden, dus dan zie je al een beetje waar alles is gezet.
En wat ik nog wilde zeggen over die haarbandjes: die schaamte voor die haarband is natuurlijk helemaal weg. Wij gingen eten bij Salt Bae, één happening daar, hoor. Klopt. Maar ik snap dat er heel veel mensen zijn die het eng vinden om naar Turkije te gaan. Dus we hebben nu eigenlijk de grootste kliniek van Europa geopend in Barendrecht, en we doen het nu ook in Nederland. Je hoeft niet meer helemaal naar Istanbul te vliegen. Mijn hele team en onze technieken, alles wat we daar uitvoeren, wordt gewoon ook hier in Nederland uitgevoerd.
Ik kan me voorstellen dat mensen misschien twijfelen. Heb jij lang getwijfeld of je het moest doen? Ja. Te lang. Ik krijg echt heel veel vragen erover, omdat ik er best wel open over ben. Ik schaam me er niet voor of zo. Maar ik krijg heel veel vragen: doet het dan pijn? En dan zeg ik: eigenlijk één dag echt pijn, en nog een beetje nazorg natuurlijk, tegenover de rest van je leven haren. Nou, ik weet het wel: ik ga gewoon voor die pijn. Maar hoe lang heb je dan getwijfeld? Twee jaar, denk ik. Ongeveer twee jaar. Hij stuurde mij de hele tijd wat. Had ik weer een videoclip geschoten, zat ik weer met mijn hoofd in beeld, stuurde hij me weer een foto: hier kunnen we toch wat aan doen?
Maar zelf zag je het eigenlijk nog niet? Of begon je het wel te beseffen? Zag ik niet. Maar toch, je hebt het nu twee keer laten doen, twee haartransplantaties. Ja. Dan weet je hoe blij ik ben. Echt, het is niet normaal. Want ik zie foto's van mezelf, toen en nu, en dat is een heel groot verschil, van de zijkant. Ik heb gewoon haren. Hoe kijk je dan naar die foto's van vroeger? Daar kijk ik niet meer naar. Daar ben ik niet meer. Verwijder je die ook, online? Nee, dat is niet te doen, joh. Maar zoveel maakt het me niet uit. Ik zie wel foto's die ik toen met trots geplaatst heb, waarvan ik denk: bro. En hoe kijk je nu naar jezelf? Zoals jij naar mij kijkt. Ik kijk naar mezelf en ik ben gewoon blij.
Ik heb vorige keer ook nieuwe tanden gezet. Nee, ik denk dat ik het zo hou. Misschien dat ik een keer iets langer ga, met een beetje gel erin. Maar het is nu afwachten. Ik zit nu eigenlijk in de periode waarin het uitgevallen is, of daar hangt het ongeveer tussen. Ik dacht dat het negen maanden was voor het eindresultaat, maar het is twaalf maanden. Dus ik ben benieuwd.
En bij de vorige haartransplantatie heb ik me helemaal niet echt aan de regels gehouden. Ik zat de woensdag erna op de kartbaan, met zo'n helm op, met zo'n netje. Hij belt mij op en zegt: wat ben je aan het doen? Ik zei: anders kan ik toch niet karten? Maar heeft dat consequenties gehad? Weet ik niet. Waarschijnlijk wel, want er zijn denk ik toch haartjes die gaan uitvallen, omdat het best wel gevoelig is en het nog allemaal aan het werken is. Ik zit nog in een podcast te praten over mijn haar, hoe gek is dat?
Ik zie op zijn story gewoon dat hij aan het karten is. En je mag twee maanden geen helm op. Het is pas zes dagen na zijn haartransplantatie. Ik zeg: ben je nu echt aan het karten met een helm op? Zegt hij: anders mag ik niet karten. Ik zeg: je hebt nog allemaal korstjes, weet je hoe gevaarlijk dit is? Maar wat is daar dan gevaarlijk aan? Het is gevaarlijk omdat de helm best wel strak op je hoofd zit. Met de korstvorming kan het zijn dat haartjes die nog niet helemaal goed vastzitten, met de helm mee eruit komen als je die afdoet. Dan mis je weer wat grafts, dat zijn de haarzakjes, en dan kan je eindresultaat uiteindelijk wat minder volume hebben.
Dat is het. En dan moet je nog een keer. Ik moest niet, daar hebben we het over gehad. We hadden het er al over dat de achterkant wat dunner was, dus toen zeiden we: we gaan het gewoon nog een keer aanpakken. Maar we zijn echt samen gegaan, hè. Wat veel mensen niet weten: we kennen elkaar al een tijd. En hij vangt iedereen sowieso goed op. Het is echt op en top verzorgd. Hij zorgt ervoor dat je goed wordt opgevangen: je komt aan in een mooi hotel, je wordt gehaald en gebracht in van die leuke busjes met televisies erin. Ook in de kliniek zelf word je top behandeld door alle artsen. Het zijn allemaal hele mooie mensen, en het mooiste is dat ze echt houden van wat ze doen. Hij doet het niet omdat hij er speciaal geld aan wil verdienen, het is echt een gepassioneerde man in zijn werk. En dat is alleen maar tof om te zien.
Verder lezen
Meer Haarscherp
0:54Jebroer · Met JebroerJebroer kreeg een tweede haartransplantatie met stamcellen
1:02Jebroer · Met JebroerJebroer: 'Ik kreeg DM's met aanbiedingen voor een haartransplantatie'
1:05Jebroer · Met JebroerJebroer zat zes dagen na zijn haartransplantatie al te karten met helmMeteen een consult inplannen, of eerst even bellen.
Een haartransplantatieconsult duurt 45 minuten en kost € 50. Kies je daarna voor een behandeling, dan wordt dit bedrag volledig verrekend.







